L’arrapaman : Escritura en occitan

E dins d’autras lengas.

Tot commença pel Verb.

Pichona, m’an contat d’istòrias, mas gents, sens relambi. En francés e en allemand, amb de mots d’autras lengas tanben : dialecte allemand de ma grand, romanés, turc, italian, e saique ja, deconeguts al mitan, qualques mots d’occitan.

Puèi ai cabussat dins los libres, e, de tant que me permetián de m’escapar, ne perdèri la sòm.

Me metèri a escriure tanben. En francés mai que mai, mas de temps en quora en allemand, e mai en rus un còp o dos, per assajar, almens per traçar aquelas letras que son diferentas de las nòstras. Lo rus, l’apreniai al collègi e al licèu. Es una tradicion familiala.

En 2002, descobriguèri l’occitan. A Sumèna, dins la lenga de cada jorn dels amics. E puèi un pauc per asard a l’Universitat. E foguèt coma se l’aviái totjorn coneissut.

Escriure en occitan teniá de l’escomesa. Mot per mot, es vengut natural.

Es l’arrapaman.

Publicités